خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از زیبایی معشوق و تأثیر عمیق آن بر خود سخن می‌گوید. او از دیوانگی ناشی از عشق، جذبه‌های معشوق و تأثیرات روحانی و عرفانی این عشق می‌سراید. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیمی مانند میخانه، زاهد، و پروانه به عنوان نمادهای عرفانی دارد.

رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیده‌ای است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال به‌طور کامل قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و استعاره‌های به‌کاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.

در ازل سنبل گیسوی ترا شانه زدند
رقم شیفتگی بر من دیوانه زدند

من ازان روز خرابم که به خلوت گه حسن
سرمه ی ناز بر آن نرگس مستانه زدند

قبله ی راهب صد ساله شد از معجزه ات
شکل ابروی تو چون بر در میخانه زدند

غمزه آرام مرا در سیه زلف ربود
کاروان را به شب آن نرگس مستانه زدند

آب شمع رخ تو زلف شب آراست ولی
آتشی بود که در هستی پروانه زدند

خاک شو گر طلب پرتو انوار کنی
جالب آن است که این فیض به ویرانه زدند

زاهد از باده کشی منع «وفایی» چه کنی؟
کز ازل آب و گلش بر در میخانه زدند

«وفایی مهابادی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir