شماره ۶۰ - من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم
پادشاهم دل خویش از چه مشوش دارم ۱

یک طرف نغمه ی نی، یک طرف آوازه ی دف
یک طرف دیده به روی بت مهوش دارم ۲

خلوت دل به خیال رخ و زلف دلبر
هم چو بتخانه ی چین جای منقش دارم ۳

داغم ازحلقه زلف تو به رویت شب و روز
که نسوزم چه کنم؟ نعل در آتش دارم ۴

مطرب خوش نفس و ساقی گل رخ می ناب
چشم بد دور، عجب مجلس بی غش دارم ۵

بنده ی سرو وفادار، منم در عالم
چه کنم جان وفا، روح وفاکش دارم ۶

هر کجا پای «وفایی» است سر آن جا بنهم
این قدر مردم دیوانه نیم، هش دارم ۷