هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. او در ابیات مختلف به توصیف عشق بیقید و شرط خود، بیقراریهای ناشی از فراق، و فداکاری در راه معشوق میپردازد. شاعر از تشبیهات زیبایی مانند نسیم سحر، گلشن، و مرغان برای توصیف حالات خود استفاده میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و استفاده از استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند فداکاری و عشق بیقید و شرط نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۶۱ - به خیال تو به هر جای که من می نگرم
به خیال تو به هر جای که من می نگرم
می نیاید به جز از گلشن و گل در نظرم ۱
تا گل روی تو آرام و قرارم بربود
به هوایت چو نسیم سحری در به درم ۲
بر سر جان من، ای دوست، دل آزرده مباش
نظری کن که فدای تو بود جان و سرم ۳
عاشق روی توام با همه بی مهری تو
گر به خورشید تماشا بکنم بی بصرم ۴
گر به شاهی شوم، ای مرغ همای سر من!
باز در دست تو چون صعوه ی بی بال و پرم ۵
بسته ی زلف تو گشتم به هوای لب تو
طوطی هندم و در دام بلای شکرم ۶
آتشی در دلم افتاده ندانم ز کجا
این قدر هست کزو سوخته جان و جگرم ۷
حجل از کرده ی خویشم، گله از کس نکنم
من که با این همه نزدیکی او،دورترم ۸
دل و دلبر به چه دل بر شکنم بر سر دل
دل گذارم نتوانم که ز دلبر گذرم ۹
در ره عشق بتان، کشته شدن زنده دلی است
ای خوش آن روز که جان در ره جانان سپرم ۱۰
دل من مشکن ازان عارض و بالای که من
مرغ گلزار ارم، بلبل شاخ شجرم ۱۱
برو ای زاهد خودبین ز «وفایی» بگذر
پیش من دام مینداز که مرغی دگرم ۱۲
می نیاید به جز از گلشن و گل در نظرم ۱
تا گل روی تو آرام و قرارم بربود
به هوایت چو نسیم سحری در به درم ۲
بر سر جان من، ای دوست، دل آزرده مباش
نظری کن که فدای تو بود جان و سرم ۳
عاشق روی توام با همه بی مهری تو
گر به خورشید تماشا بکنم بی بصرم ۴
گر به شاهی شوم، ای مرغ همای سر من!
باز در دست تو چون صعوه ی بی بال و پرم ۵
بسته ی زلف تو گشتم به هوای لب تو
طوطی هندم و در دام بلای شکرم ۶
آتشی در دلم افتاده ندانم ز کجا
این قدر هست کزو سوخته جان و جگرم ۷
حجل از کرده ی خویشم، گله از کس نکنم
من که با این همه نزدیکی او،دورترم ۸
دل و دلبر به چه دل بر شکنم بر سر دل
دل گذارم نتوانم که ز دلبر گذرم ۹
در ره عشق بتان، کشته شدن زنده دلی است
ای خوش آن روز که جان در ره جانان سپرم ۱۰
دل من مشکن ازان عارض و بالای که من
مرغ گلزار ارم، بلبل شاخ شجرم ۱۱
برو ای زاهد خودبین ز «وفایی» بگذر
پیش من دام مینداز که مرغی دگرم ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
۱۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰ - من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم
گوهر بعدی:شماره ۶۲ - گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.