بند بیست و یکم - هر دُرّ اشک کز غم آن تاجدار نیست

هر دُرّ اشک کز غم آن تاجدار نیست
در پیش اهل نظر آبدار نیست ۱

آغشته گر، به خون جگر نیست دُرّ اشک
هرچند پربهاست ولی شاهوار نیست ۲

پیوسته داغدار و جگرخون چو لاله باد
آن دل کز آتش غم او داغدار نیست ۳

چشمی که گریه اش نبود در غم حسین
خندان هزار حیف به روز شمار نیست ۴

هرگز مباد خرّم و خندان کسی که او
غمگین و زار درغم آن شهریار نیست ۵

او سر دهد به تیغ جفا از برای ما
ما را سری به زانوی غم استوار نیست ۶

او جان نثار دوست نماید، به راه ما
ما را، دودانه اشک به راهش نثار نیست ۷

از ماه تا به ماهی و از عرش تا به فرش
کو دیده یی که از غم او اشکبار نیست ۸

زین ماتم است مردم چشم سیاه پوش
او را به عیش اهل جهان هیچ کار نیست ۹
پیوسته اشک سرخ من اندر کنار باد ۱۰
چون دُرّ نظم دلکش من آبدار باد ۱۱