شماره ۲ - به روی خوب تو دیدیم روی خوب یزدان را

به روی خوب تو دیدیم روی خوب یزدان را
به کفر زلف تو دادیم نقد ایمان را ۱

بطوف کعبه ی اسلام بت پرست شدیم
خبر دهید ز ما کافرو مسلمان را ۲

به جز دلم که زند خویش را، بدان خم زلف
کسی ندیده زند گوی لطمه چوگان را ۳

دلم به حلقه ی زلفش گزیده است مقام
بود، که جمع کند خاطر پریشان را ۴

برای کشتنم افراخته است پیوسته
کمان ابرو و آن تیرهای مژگان را ۵

طلوع صبح سعادت شود، دمی که صبا
زلطف باز کند چاک آن گریبان را ۶

به جویبار دو چشمم گذر نما ای سرو
که از نظر فکنم سروهای بُستان را ۷

به یک تبسّم شیرین ربودی از من دل
تبسّمی دگر، ای دوست تا دهم جان را ۸

«وفایی» از گل روی تو می زند دستان
چنانکه بسته زبان هزار دستان را ۹