هوش مصنوعی:
این متن دربارهٔ زندگی ساده و بیتکلف، دوری از تعلقات دنیوی، و ارزش عشق و فداکاری در راه محبت است. همچنین هشداردهنده دربارهٔ خطرات نفس اماره و دشمنان پنهان است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن برای درک و تحلیل، نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین برخی اشارات به مسائل وجودی ممکن است برای کودکان نامفهوم باشد.
شماره ۱۰ - کسی گوی سعادت از میان بُرد
کسی گوی سعادت از میان بُرد
که در عالم غم بیچارگان خورد ۱
می عشرت منوش از جام گیتی
که باشد صاف اوهم درد وهم دُرد ۲
تکلّف گر نباشد خوش توان زیست
تعلّق گر نباشد خوش توان مُرد ۳
خوش آن عاشق که در کوی محبّت
به جانان جان ز روی شوق بسپرد ۴
مشو ایمن زکید نفس بی باک
مدان هرگز چنان دشمن چنین خُرد ۵
«وفایی» سر بلندی یافت زآنرو
که خود را همچو خاک راه بشمرد ۶
که در عالم غم بیچارگان خورد ۱
می عشرت منوش از جام گیتی
که باشد صاف اوهم درد وهم دُرد ۲
تکلّف گر نباشد خوش توان زیست
تعلّق گر نباشد خوش توان مُرد ۳
خوش آن عاشق که در کوی محبّت
به جانان جان ز روی شوق بسپرد ۴
مشو ایمن زکید نفس بی باک
مدان هرگز چنان دشمن چنین خُرد ۵
«وفایی» سر بلندی یافت زآنرو
که خود را همچو خاک راه بشمرد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - تا که ابروی ترا، با مژگان ساختهاند
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - دل چو به زلفت اسیر دام بلا شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
