شماره ۱۲ - لعل شکر افشانم گفتا نمکین باشد

لعل شکر افشانم گفتا نمکین باشد
گفتم نمکم گفتا حقّ نمک این باشد ۱

بخت من و زلفینش همرنگ همند، آری
یکرنگی اگر باشد با، ماش همین باشد ۲

ماه من و گردون را، فرقی که بود این است
کان ماه فلک امّا این ماه زمین باشد ۳

چون دختر رز، ما را خود پرده در افتاده
بی پرده به ساغر، به تاپرده نشین باشد ۴

دارد دل من نسبت با چین سرزلفش
چون مشک بود از خون چون زآهوی چین باشد ۵

زینسان که کند چشمت هر لحظه به من لطفی
خوب است ولی خواهم قدری به از این باشد ۶

عاشق زغم جانان باشد به دلش پنهان
آن داغ که زاهد را پیدا، به جبین باشد ۷

گویند «وفایی» را، مهرش بزدای از دل
بزدایمش از دل چون کان نقش نگین باشد ۸