شمارهٔ ۱۶ - در مدح وزیر نظام الدین

شد برج حمل موکب سلطان کواکب
کز نوبتیانش برتر بهتر بمراتب ۱

گوئی حمل از گنبد پیروزه سلب نیست
جز مرکب پیروزی سلطان کواکب ۲

آغاز سواریش بدو بود و ازو شد
گردان بدگر مرکب چون غازی لاعب ۳

هرگه که شود راکب این مرکب پیروز
سی روز خرامد ز مشارق بمغارب ۴

تا عرض دهد لشکر پیروزه سلب را
بر پشته و صحرای زمین را جل و راکب ۵

چون گشت هوا معتدل آیند پدیدار
اشجار بگلها و باوراق عجایب ۶

بلبل چو مذکر شود و قمری مقری
محراب چمن تخت سمن فاخته خاطب ۷

هان موسم آنست که از بوی ریاحین
بر مشک ختن خاک چمن گردد غالب ۸

گردند سپیدار و سیه بید بمیدان
بر یکدیگر از باد سحر طاعن و ضارب ۹

آنرا که دو بادام جهان بین بود از باد
بیند گل بادام ربودن ز جوانب ۱۰

ای باد که آری گل بادام ربوده
از بهر موالی ز سمرقند بصاحب ۱۱

سلطان وزیران ملک آل امیران
ممدوح امیران سخن حاضر و غایب ۱۲

فرزانه نظام الدین کاندر صفت او
نظام یداع نبود خاطی و کاذب ۱۳

آرایش صد دفتر دیوان بمدیحش
بر هر سخن آرای بود لازم و واجب ۱۴

از مکرمت اوست که از منقبت اوست
آرایش دیباچه دیوان مناقب ۱۵

نبود عجب ار مدح وی انگیخته گردد
بر آب روان از قلم قائل و کاتب ۱۶

ای قول تو در دینی و دنیائی صادق
وی رأی تو در مملکت آرائی صائب ۱۷

از ملک تو شمشیر زن لشکر اسلام
بر قیصر و فغفور نهد تاج و ضرائب ۱۸

آیند بدرگاه تو اشراف و اکابر
بر خدمت صدر تو چنان طامع و راغب ۱۹

کز وجه زمین بوسی درگاه و سرایت
که برگ رباینده بیحاده جاذب ۲۰

داری هبت از ایزد وهاب سه نعمت
عیش هنی و طبع سخی و کف واهب ۲۱

یک بنده وهاب نیابند بگیتی
نایافته صد بار ز جود تو مواهب ۲۲

از مائده و مشرب و بر و کرم تست
آز و امل اهل هنر طاعم و شارب ۲۳

هر کس که شراب حسد و حقد تو نوشد
ساقی دهدش مژده ببر کندن شارب ۲۴

با دولت والای تو اعدای نگون بخت
هستند ز پیروز شدن خاسر و خائب ۲۵

از نسبت والای تو اندر چمن ملک
چون سرو سرافرازی تو هست مناسب ۲۶

چون سرو سهی در چمن جاه و بزرگی
بادا علم دولت و اقبال تو ناصب ۲۷

از مشرق تا مغرب اهل قلم و تیغ
بر خدمت درگاه تو بادند مواظب ۲۸

نوروز جلالی و سر سال عجم باد
بر صدر تو میمون و بر احباب و اقارب ۲۹

چندانت بقا باد که ناید عدد سال
اندر قلم کاتب و در ذهن محاسب ۳۰