شمارهٔ ۲ - دلبر جانان

باز دیگر ره دل من دلبری جانان گرفت
باز کاری کان بلا بد بر دل و بر جان گرفت ۱

باز بیچاره دلم در جور آن دلبر بماند
باز مسکین جان مسکین، کوی آن جانان گرفت ۲

جان و دل را از من آن جانان دلپرور ربود
بوده و نابوده و یاد مرا نسیان گرفت ۳

ساخت کار جان و دل را دلبر جانان ولیک
سوخت از هجران تنم کز هر یکی هجران گرفت ۴

مونس جان و دل من دلبر جانان من
آدمیزاد است لیکن روی و خوی جان گرفت ۵

تا بر او پیدا شوم پنهان شود از من همی
گوئی از من آشکارا جان و دل پنهان گرفت ۶

روی اگر گویم به من بنمای، ننماید به من
وای حال آنکه چون من بار نافرمان گرفت ۷

طوف کردم کوی او را از برای روی او
ناگهان از چشمه های چشم من طوفان گرفت ۸

در میان گریه ناگه آه کردم از جگر
تا همه کویش بر آب و آتش سوزان گرفت ۹

هر چه کردم تا ببینم روی او سامان نشد
کار چون من عاشقی هرگز کجا سامان گرفت ۱۰

بیدل و بی جان و بی جانان و دلبر مانده ام
کیست آن کو کار دشوار مرا آسان گرفت ۱۱

تا نیابم دلبر و جانان نیابم جان و دل
بیدل و بی جان ز مولانا سبق نتوان گرفت ۱۲