هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساس غم و اندوه شاعر از جدایی یاران و دوستان است. شاعر از بیحرکتی و سکون خود ابراز ناراحتی میکند و از چرخ زمان که بر رنجهایش میافزاید، شکایت دارد. او از این که دیگران رفتهاند و او تنها مانده است، احساس تنهایی و غم میکند و از این که نمیتواند به جلو حرکت کند، ناراحت است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات غم و اندوه و تنهایی ممکن است برای سنین پایینتر سنگین و نامناسب باشد.
غزل ۷۲ - ای همنفسان بودن وآسودن ما چیست
ای همنفسان بودن وآسودن ما چیست
یاران همه کردند سفر بودن ما چیست ۱
بشتاب رفیقا که عزیزان همه رفتند
ساکن شدن و راه نپیمودن ما چیست ۲
ای چرخ همان گیر که از جور تو مردیم
هر دم المی بر الم افزودن ما چیست ۳
گر زخم غمی بر جگر ریش نداریم
رخساره به خون جگر آلودن ما چیست ۴
وحشی چو تغافل زده از ما گذرد یار
افتادن و بر خاک جبین سودن ما چیست ۵
یاران همه کردند سفر بودن ما چیست ۱
بشتاب رفیقا که عزیزان همه رفتند
ساکن شدن و راه نپیمودن ما چیست ۲
ای چرخ همان گیر که از جور تو مردیم
هر دم المی بر الم افزودن ما چیست ۳
گر زخم غمی بر جگر ریش نداریم
رخساره به خون جگر آلودن ما چیست ۴
وحشی چو تغافل زده از ما گذرد یار
افتادن و بر خاک جبین سودن ما چیست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۶۳۴
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۱ - مریض عشق اگر صد بود علاج یکیست
گوهر بعدی:غزل ۷۳ - همرهی با غیر و از من احتراز از بهر چیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
