شماره ۳ - هرزه کمر نبسته‌ام کینه ی روزگار را

هرزه کمر نبسته‌ام کینه ی روزگار را
یاور خویش کرده‌ام صاحب ذوالفقار را ۱

بیم خزان چه می‌کند در چمن امید من
من که به اشک آتشین آب دهم بهار را ۲

ما و امید سجده ی خاک دری که تا ابد
سرمه ی وعده می‌دهد دیده ی انتظار را ۳

سینه به داغ دل دهم، در غم عشق تا به کی
در شکنم به کام دل حسرت لاله‌زار را ۴

سر نکشد ز خاک غم دانه ی آرزوی من
چند شفیع آورم دیده ی اشکبار را ۵

جیبِ نفس چه می‌درد ناله ی دلکشی که من
در کف عشق داده‌ام دامن اختیار را ۶

چند چو فیّاض کند دیده ی من قطار اشک
گریه برون نمی‌برد از دل من غبار را ۷