شماره ۴ - لبریزِ شکوه شد دل حسرت‌پرست ما

لبریزِ شکوه شد دل حسرت‌پرست ما
کو طرف دامنی که بیفتد به دست ما! ۱

آزار ما روا نبود بیش ازین دگر
رنگ شکسته‌ایم چه حاصل شکست ما! ۲

دست دعا برای تو داریم بر سپهر
غیر از دعا دگر چه برآید ز دست ما! ۳

امید هست اینکه بیابیم هر چه نیست
اکنون که سر به نیست برآورده هست ما ۴

امشب که گوش ناله شنو در کمین نبود
شیون بلند داشت نواهای پست ما ۵

بر خویش یافتیم ظفر، غیر ازین نبود
تیری که یافت فیض گشادی ز شست ما ۶

ما را بدایتی است پس از منتهای دهر
شام قیامت است صباح الست ما ۷

ای هوشمند عرض هنر بیش ازین مبر
دانش‌پذیر نیست دل لایمست ما ۸

فیّاض طعن خواری ما بیش ازین مزن
عزّت بود به خاک مذلّت نشست ما ۹