هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به موضوعات عشق، رنجهای عاشقانه، هنر و تقدیر میپردازد. در آن از نمادهایی مانند فرهاد و شیرین، تیشه و قلم استفاده شده تا مفاهیم عمیق عشق و فداکاری را بیان کند. همچنین به نقش تقدیر و بخت در زندگی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و نمادهای ادبی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین برخی از اشارات مانند رنج و ستم نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک دارد.
شماره ۱۱۶ - نه زابرش خبر و نه ز بهارش یادست
نه زابرش خبر و نه ز بهارش یادست
ملک دل زآب دم تیغ ستم آبادست ۱
دستگیریش به جز تیشه درین راه نبود
عاشقان رحم به بیچارگی فرهادست ۲
نقش شیرین اگر از موی نگارد شاپور
کوهکن تیشه به دستش قلم فولادست ۳
سر مو عیب ندارد خط جانپرور دوست
میتوان یافت که مشق قلم استادست ۴
میتوان گفت اگر کفر نباشد فیّاض
نقطهٔ بخت تو سهوالقلم ایجادست ۵
ملک دل زآب دم تیغ ستم آبادست ۱
دستگیریش به جز تیشه درین راه نبود
عاشقان رحم به بیچارگی فرهادست ۲
نقش شیرین اگر از موی نگارد شاپور
کوهکن تیشه به دستش قلم فولادست ۳
سر مو عیب ندارد خط جانپرور دوست
میتوان یافت که مشق قلم استادست ۴
میتوان گفت اگر کفر نباشد فیّاض
نقطهٔ بخت تو سهوالقلم ایجادست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۵ - خاطر ما به تو صد جا بندست
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷ - دلم پایبند نسیم بهارست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
