شماره ۱۳۱ - کمان آهِ که یارب کشیده تا گوش است؟

کمان آهِ که یارب کشیده تا گوش است؟
که طرّة تو به آن پردلی زره‌پوش است ۱

بیا که بر تن عشّاق پیرهن نگذاشت
قبای ناز که با قامت تو همدوش است ۲

تو ای نسیم، گلابی به روی بلبل زن
که ناله در سر منقار مست و مدهوش است ۳

عرق به روی تو می‌غلطد و نمی‌داند
که خون شبنم و گل چون زرشک در جوش است ۴

گرفته باز قبا تنگ در برش فیّاض
نصیب ما و تو خمیازه‌های آغوش است ۵