هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و غنایی است که از تشبیهات طبیعت مانند لاله، گل، ابر و آفتاب برای بیان احساسات شاعر استفاده میکند. شاعر از عشق، درد فراق و ناامیدی سخن میگوید و جهان را پر از آشوب و بیآبی توصیف میکند. همچنین، اشارهای به اسارت و زندان دارد که میتواند نمادین باشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند اسارت و ناامیدی نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب دارد.
شماره ۱۴۶ - درون پرده نه پنهان عذار جانانست
درون پرده نه پنهان عذار جانانست
که زیر ابر نهان آفتاب تابانست ۱
به سیر لاله و گل دل نمیکشد هرگز
دلم ز غنچة پیکان او گلستانست ۲
بدامنم نرسد هیچگه ز کوتاهی
همیشه دست مرا کار با گریبانست ۳
ز بس که آب نماندست در جهان خراب
ز چشمهای که توان آب خورد پیکانست ۴
درین جهان پر آشوب دون به خاطر جمع
به گوشهای که توان بود کنج زندانست ۵
گمان خاطر جمعی به غنچه نیز نماند
به عهد زلف بتان عالمی پریشانست ۶
همیشه ناله به یک طرز میکنم فیّاض
مرا نه عادت مرغ هزار دستانست ۷
که زیر ابر نهان آفتاب تابانست ۱
به سیر لاله و گل دل نمیکشد هرگز
دلم ز غنچة پیکان او گلستانست ۲
بدامنم نرسد هیچگه ز کوتاهی
همیشه دست مرا کار با گریبانست ۳
ز بس که آب نماندست در جهان خراب
ز چشمهای که توان آب خورد پیکانست ۴
درین جهان پر آشوب دون به خاطر جمع
به گوشهای که توان بود کنج زندانست ۵
گمان خاطر جمعی به غنچه نیز نماند
به عهد زلف بتان عالمی پریشانست ۶
همیشه ناله به یک طرز میکنم فیّاض
مرا نه عادت مرغ هزار دستانست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۵ - عشق را پیغمبرم داغ جنون تاج منست
گوهر بعدی:شماره ۱۴۷ - بیروی تو تا چشم صراحی نگرانست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
