شماره ۱۵۷ - با وجود ضعف کی ما را کس از جا برده است

با وجود ضعف کی ما را کس از جا برده است
جادوی‌ها کرده زلفش تا دل ما برده است ۱

دشت عمری از لگدکوب جنون آسوده بود
عشق مجنونِ دگر اینک به صحرا برده است ۲

خواهش آغوشِ موجِ فتنه بی‌تابانه باز
کشتی بی‌طاقت ما را به دریا برده است ۳

گر به من در حرفی ای ساقی من اینجا نیستم
مدّتی شد تا مرا ذوق تماشا برده است ۴

فتنة بالابلندان بودی اکنون وترا
عشق بالادست ما یکباره بالا برده است ۵

محو دیداریم واعظ از سر ما دور شو
ذوق امروز از دل ما بیم فردا برده است ۶

ای که سیر بیستون داری هوس، زحمت مکش
موج آب تیشة فرهادش از جا برده است ۷

از تصرّف‌های حسن شوخ او در حیرتم
خویش را ننموده دل را از کف ما برده است! ۸

می‌کند دل آرزوی صحبت فیّاض، از آن
کز دم او پی به اعجاز مسیحا برده است ۹