شماره ۱۵۹ - تا همچو گل پیاله شکفتن گرفته است

تا همچو گل پیاله شکفتن گرفته است
از توبه همچو غنچه دل من گرفته است ۱

روی پیاله سرخ که میخانه را ازو
دیوار و در طراوت گلشن گرفته است ۲

در بزم یار شیشه به این سادگی که هست
خون هزار توبه به گردن گرفته است ۳

ما را اگر ز بزم تو اندیشه مانع است
لطف ترا که گوشة دامن گرفته است؟ ۴

فیّاض درد دل چه کنی سر که از غرور
نازک‌دلش طبیعت آهن گرفته است ۵