هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر عشق و اشتیاق شاعر به معشوق است. او از یاد معشوق و تأثیر عمیق آن بر زندگی خود میگوید، از درد فراق و اشتیاق به وصال سخن میراند، و آرزو میکند که روزی به وصال معشوق برسد. شاعر از تشبیهات زیبا مانند گیسوی مشکآسا، اشک بیلخت جگر، و آتش آب تیغ استفاده کرده است تا احساسات خود را به تصویر بکشد.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد فراق و اشتیاق ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۱۹۷ - دی به خاطر یاد آن گیسوی مشکآسا گذشت
دی به خاطر یاد آن گیسوی مشکآسا گذشت
امشب از سودای او طرفه شبی بر ما گذشت ۱
هر سر خاری به مجنون ناز دیگر میکند
ناقة لیلی مگر امروز ازین صحرا گذشت؟ ۲
اشک بیلخت جگر ناید به سوی دامنم
کی تواند ناخدا بیکشتی از دریا گذشت ۳
همچو برقی کو به گرداگرد خرمن بگذرد
آتشی افروخت آب تیغ او هر جا گذشت ۴
وصل او فیّاض اگر امروز گردد قسمتم
بی تکلّف میتوانم از سر فردا گذشت ۵
امشب از سودای او طرفه شبی بر ما گذشت ۱
هر سر خاری به مجنون ناز دیگر میکند
ناقة لیلی مگر امروز ازین صحرا گذشت؟ ۲
اشک بیلخت جگر ناید به سوی دامنم
کی تواند ناخدا بیکشتی از دریا گذشت ۳
همچو برقی کو به گرداگرد خرمن بگذرد
آتشی افروخت آب تیغ او هر جا گذشت ۴
وصل او فیّاض اگر امروز گردد قسمتم
بی تکلّف میتوانم از سر فردا گذشت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۶ - هر که در کوی تو چندی چو دلم منزل داشت
گوهر بعدی:شماره ۱۹۸ - به فکر کار نیفتاده روزگار گذشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
