شماره ۲۱۱ - سر رفت و داغ عشق بتان از سرم نرفت

سر رفت و داغ عشق بتان از سرم نرفت
تن خاک گشت و خلعت غم از برم نرفت ۱

از داغ دل سیاهی دیرینه برنخاست
این تیرگی ز ناصیة اخترم نرفت ۲

چون تیغ کار کرده که افتد ز آب و تاب
آبم تمام رفت ولی جوهرم نرفت ۳

در موج‌خیز لجّة عشق تو بارها
کشتیِّ دل شکسته شد و لنگرم نرفت ۴

صد بار سوخت آتش عشقم به امتحان
یاقوت‌وار آب تو از گوهرم نرفت ۵

خود را بسی به صیقل روشنگران زدم
گرد ملال از آینة منظرم نرفت ۶

فیّاض کم‌عیاری نقد وفا ببین
گشتم به دهر دست بدست و زرم نرفت ۷