هوش مصنوعی: این شعر از ناپایداری دنیا، گذر عمر و بی‌اعتباری آن سخن می‌گوید. شاعر با کنایه‌هایی صریح به کوتاهی عمر و بلندپروازی‌های بی‌ثمر اشاره می‌کند و تأکید دارد که در این جهان فانی، اعتماد به بقا بی‌معناست. همچنین، از زبان حال طبیعت و نشانه‌های الهی برای انتقال مفاهیم عمیق استفاده شده است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر، نیازمند درک و تجربه‌ی کافی از زندگی است. همچنین، استفاده از کنایه‌ها و استعاره‌های پیچیده، برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نخواهد بود.

شماره ۲۳۲ - شتاب شام سیه‌چرده و صباح صبیح

شتاب شام سیه‌چرده و صباح صبیح
بدین درنگِ تو دارد کنایه‌های صریح ۱

لغت‌شناس صحاح زبان حال نیی
و گرنه سوسنِ خاموش قایلی‌ست فصیح ۲

بلند جامة اقبال و پست قامت عمر
بود به پست قدان، جامة بلند قبیح ۳

ضعیفْ حجتْ عمر و قویْ دلایلْ مرگ
چرا نمی‌فهمی مطلبی بدین تنقیح ۴

بدین سراچة فانی چه اعتماد بقاست
کنون که یافت فنای تو بر بقا ترجیح ۵

مسبّحان فلک در صوامع ملکوت
ز تار زلف تو سازند رشتهٔ تسبیح ۶

جواب تست زبان بستن از سخن فیّاض
چه لازمست به منع تو بیش ازین تصریح ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۳۱ - یک لحظه سر برآر مه من ز خواب صبح
گوهر بعدی:شماره ۲۳۳ - وزید بر سر زلف کجت صبا گستاخ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.