هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه، از عشق و دلبستگی شاعر به معشوق سخن میگوید. شاعر از نگاه سخت و بیرحم یار شکایت دارد و از رنجهای عشق مینالد. او از خیال بوسه و درد دوری میگوید و در نهایت، به دنبال درمانی برای این درد است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند «خیال بوسه» و «زهر نگاه» ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک عمیقتر داشته باشند.
شماره ۲۳۳ - وزید بر سر زلف کجت صبا گستاخ
وزید بر سر زلف کجت صبا گستاخ
مکن چنین به خود این هرزهگرد را گستاخ ۱
چو با خیال تو بزمی کنم به خلوت دل
نفس به سینه نیارد نهاد پا گستاخ ۲
شهید زهر نگاهی شدم بگو زنهار
که استخوان مرا نشکند هما گستاخ ۳
چنین که راه هوس بسته، درنمیآید
خیال بوسه در اندیشة حیا گستاخ ۴
مهابت نگه یار را چه شد فیّاض
که میگزد لب درد مرا دوا گستاخ ۵
مکن چنین به خود این هرزهگرد را گستاخ ۱
چو با خیال تو بزمی کنم به خلوت دل
نفس به سینه نیارد نهاد پا گستاخ ۲
شهید زهر نگاهی شدم بگو زنهار
که استخوان مرا نشکند هما گستاخ ۳
چنین که راه هوس بسته، درنمیآید
خیال بوسه در اندیشة حیا گستاخ ۴
مهابت نگه یار را چه شد فیّاض
که میگزد لب درد مرا دوا گستاخ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۲ - شتاب شام سیهچرده و صباح صبیح
گوهر بعدی:شماره ۲۳۴ - مکن دراز به زیر سپهر پا گستاخ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
