شماره ۲۳۴ - مکن دراز به زیر سپهر پا گستاخ

مکن دراز به زیر سپهر پا گستاخ
که کرده‌اند برای کسی بلند این کاخ ۱

عجب که کام خود از آسمان توانی دید
که کوته است ترا دست و میوه بر سر شاخ ۲

اثر ندارد هر چند گوش گردون را
به دست ناله دریدیم پرده‌های صماخ ۳

سرایتی به دل نازک تو نتواند
اگر چه گریة من سنگ می‌کند سوراخ ۴

گلوی شیشة قسمت چو تنگ شد فیّاض
چه نفع دارد اگر دامن خم است فراخ ۵