هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و غنایی است که در آن شاعر از درد دوری معشوق و زخمهای عشق میگوید. او از نگاه معشوق، شرم و حیا، و تأثیر نوروز و بهار در باز شدن غنچهها سخن میگوید. همچنین، شاعر به تضادهای عاشقانه مانند شادی و ماتم در دیدار معشوق اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی و فکری دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۲۴۴ - ز من دور آن پری پیکر به صد دستور میگردد
ز من دور آن پری پیکر به صد دستور میگردد
به دل نزدیکتر از جان به ظاهر دور میگردد ۱
برای زخم تیرش سینة بیطالعی دارم
که گر الماس ریزم مرهم کافور میگردد ۲
نگاه ما چه سربازی تواند کرد در کویش
که آنجا پرتو خورشید هم از دور میگردد ۳
صبا بند قبای غنچه چون پیش تو بگشاید!
که درصد پرده از شرم تو گل مستور میگردد ۴
پلاس محنت فیّاض شد تشریف نوروزی
بلی در عید دیدار تو ماتم سور میگردد ۵
به دل نزدیکتر از جان به ظاهر دور میگردد ۱
برای زخم تیرش سینة بیطالعی دارم
که گر الماس ریزم مرهم کافور میگردد ۲
نگاه ما چه سربازی تواند کرد در کویش
که آنجا پرتو خورشید هم از دور میگردد ۳
صبا بند قبای غنچه چون پیش تو بگشاید!
که درصد پرده از شرم تو گل مستور میگردد ۴
پلاس محنت فیّاض شد تشریف نوروزی
بلی در عید دیدار تو ماتم سور میگردد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۳ - سخن ز تنگیت اندر دهن نمیگنجد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۵ - ز اشک گرم من آتش کباب میگردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.