شماره ۲۶۲ - در آستین مژه‌ام طرح گلستان دارد

در آستین مژه‌ام طرح گلستان دارد
به شاخ نالة من بلبل آشیان دارد ۱

به نیّت سگ آن کو تنم به خود بالید
چه همت است که این مشت استخوان دارد! ۲

نگاه یار بر انداخت خانه‌ها و کنون
سر معامله با خانة کمان دارد ۳

کنون که سایه زلفش پناه اهل دلست
ز کس شکایت اگر دارد آسمان دارد ۴

گذشتم از سر خود، تیر غیر کم ظرفست
مکن مکن که محبّت ترازیان دارد ۵

زمانه را سر تدبیر آسمانی نیست
کنون که زلف بتان پای در میان دارد ۶

ز یک خدنگ تغافل که رد شد از دل من
مرا هنوز نگاه تو بدگمان دارد ۷

تو گر به زور جدل غرّه‌ای مباش ای غیر
لب خموشی فیّاض هم زبان دارد ۸