هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه، توصیفی از زیبایی و جذابیت معشوق و تأثیر آن بر شاعر است. شاعر از تبسم سحرآمیز معشوق، زلف سیاه و نازهای او سخن میگوید و خود را فرمانروای دیوانگی میخواند. همچنین اشارهای به قدرت جادویی معشوق و ستایش او دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال پیچیده باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.
شماره ۲۶۴ - لب شیرین تبسّم خندة سحرآفرین دارد
لب شیرین تبسّم خندة سحرآفرین دارد
ز خوبی هر چه دارد نازنینم نازنین دارد ۱
در آزار دل من ضبط خود کی میتواند کرد!
که از صد عاشق بیخان و مان زلفش همین دارد ۲
شب دیجور کرد اظهار همچشمی او روزی
سر زلفش هنوز از ننگ این، چین بر جبین دارد ۳
منم فرمانروای کشور دیوانگی اکنون
که نقش پای من این عرصه را زیر نگین دارد ۴
نمیدانم چه میخواند به من فیّاض جادوگر
ولی میدانم امشب هر چه خواند آفرین دارد ۵
ز خوبی هر چه دارد نازنینم نازنین دارد ۱
در آزار دل من ضبط خود کی میتواند کرد!
که از صد عاشق بیخان و مان زلفش همین دارد ۲
شب دیجور کرد اظهار همچشمی او روزی
سر زلفش هنوز از ننگ این، چین بر جبین دارد ۳
منم فرمانروای کشور دیوانگی اکنون
که نقش پای من این عرصه را زیر نگین دارد ۴
نمیدانم چه میخواند به من فیّاض جادوگر
ولی میدانم امشب هر چه خواند آفرین دارد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۳ - حدیث قتل من با تیغ دایم در عیان دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۶۵ - به ما عمریست زلف یار سودا در میان دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.