هوش مصنوعی: این شعر عرفانی و عاشقانه از مفاهیمی مانند عشق، رنج، فداکاری، و تعالی روح سخن می‌گوید. شاعر از تصاویری مانند خون گهر، گل‌های اشک، و آسیاب تشنگی برای بیان احساسات عمیق استفاده می‌کند. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیم عرفانی مانند عرش، دیار عشق، و هنر دارد که نشان‌دهنده‌ی جست‌وجوی معنوی است.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۲۸۷ - لعل لبت ز خون گهر آب میخورد

لعل لبت ز خون گهر آب میخورد
از چشمه‌سارِ شیر، شکر آب میخورد ۱

گل‌های اشک بر سر کوی هوس مریز
کاین گلستان ز خون جگر آب میخورد ۲

تا اوج عرش جلوة بی‌بالیم رساست
پروازم از شکستن پر آب میخورد ۳

آسیب تشنگی نبود در دیار عشق
از برق تیشه کوه و کمر آب میخورد ۴

سرو تو سایه پرور ابر بهار نیست
این نخل طور جای دگر آب میخورد ۵

نخلی که تخته پارة کشتیّ ما ازوست
در بیشه ریشه‌اش ز خطر آب میخورد ۶

در دست یک بهاست کم و بیش عشق را
اخگر ز جویبار شرر آب میخورد ۷

در کوچه‌ای که چشم دو عالم نظارگی‌ست
چشمم ز گرد راهگذر آب میخورد ۸

فیّاض شکرِ جوهرم این بس که تا ابد
تیغم ز چشمه‌سار هنر آب میخورد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۶ - لعلت که باغ خنده ازو آب می‌خورد
گوهر بعدی:شماره ۲۸۸ - منگر که نگاهی ز سر ناز به ما کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.