هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، به زیباییهای معشوق و احساسات شاعر نسبت به او میپردازد. در آن از تشبیهات زیبا مانند زلف معشوق به عنوان ماوای دل و مژگان او به عنوان تیغی که جهان را تسخیر میکند، استفاده شده است. شاعر از رنجهای عشق و بیوفایی معشوق نیز سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از تشبیهات و اصطلاحات به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی برای درک کامل دارند.
شماره ۲۹۴ - مشّاطه چو آرایش آن زلف علم کرد
مشّاطه چو آرایش آن زلف علم کرد
آن خم که در آن بود دلم باز به خم کرد ۱
هر تار سر زلف تو ماوای دلی بود
مشّاطه برین سلسله بسیار ستم کرد ۲
قربانی مژگان تو گردم که به یک تاز
تسخیر جهان بیمدد تیغ و علم کرد ۳
تا لذّت تیغ تو چشیدست، دلم را
رحمست بر آن صید که از دام تو رم کرد ۴
نازی که نگاه تو به فیّاض حزین داشت
یارب چه گنه دید که بیواسطه کم کرد! ۵
آن خم که در آن بود دلم باز به خم کرد ۱
هر تار سر زلف تو ماوای دلی بود
مشّاطه برین سلسله بسیار ستم کرد ۲
قربانی مژگان تو گردم که به یک تاز
تسخیر جهان بیمدد تیغ و علم کرد ۳
تا لذّت تیغ تو چشیدست، دلم را
رحمست بر آن صید که از دام تو رم کرد ۴
نازی که نگاه تو به فیّاض حزین داشت
یارب چه گنه دید که بیواسطه کم کرد! ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۳ - نماز شام چنان نشئة میش گل کرد
گوهر بعدی:شماره ۲۹۵ - عشق ظاهر نمیتوانم کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
