هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و دردآلود است که از عشق نافرجام، رنجهای عشقی و ناتوانی در التیام زخمهای دل سخن میگوید. شاعر از عناصری مانند خون دل، گل، زخم، شانه، مو، نمک داغ چشم و دریا برای بیان احساسات خود استفاده کرده است. در پایان نیز به فیّاضی و بخشندگی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانهای است که با درد و رنج همراه است و درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
شماره ۳۰۳ - چون صبا از گل تو بو گیرد
چون صبا از گل تو بو گیرد
اول از خون دل وضو گیرد ۱
شانه هر شب حساب دلها را
از سر زلف مو به مو گیرد ۲
زخم دل را نمی توانم بست
لب دریا کجا رفو گیرد! ۳
گر بخندد به روی مرهم داغ
نمک داغ چشم او گیرد ۴
مفت فیّاض دان که محتسبش
دست در گردن سبو گیرد ۵
اول از خون دل وضو گیرد ۱
شانه هر شب حساب دلها را
از سر زلف مو به مو گیرد ۲
زخم دل را نمی توانم بست
لب دریا کجا رفو گیرد! ۳
گر بخندد به روی مرهم داغ
نمک داغ چشم او گیرد ۴
مفت فیّاض دان که محتسبش
دست در گردن سبو گیرد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۲ - عجب ار درین بهاران گل و لاله بار گیرد
گوهر بعدی:شماره ۳۰۴ - دماغم باج ذوق از نشئة سرشار میگیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.