هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به بیان احساسات و حالات درونی شاعر در مواجهه با عشق و جذابیت معشوق میپردازد. شاعر از فریبندگی عشق، وعدههای دور و دراز، حسرت وصال، و تضادهای عاطفی سخن میگوید. همچنین، از تشبیهات و استعارههای زیبا مانند 'شب تاریک موسی' و 'چراغ طور' استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تشبیهات و استعارهها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارند تا به درستی درک شوند.
شماره ۳۰۹ - فریب جنّتم در عشق کی مغرور میسازد
فریب جنّتم در عشق کی مغرور میسازد
کجا بیطاقتی با وعدههای دور میسازد ۱
چسان حسرتکش کویش به جنّت میشود راضی!
هماغوش خیال او کجا با حور میسازد! ۲
هر آتش کی تواند دودم از هستی برآوردن!
شب تاریکِ موسی را چراغ طور میسازد ۳
گر اقبال بلند سایة زلف بتان نبود
که روز روشن ما را شب دیجور میسازد؟ ۴
چنان اندیشة شهد لبش گیرد در آغوشم
که بر من خوابگه را خانة زنبور میسازد ۵
کجا بیطاقتی با وعدههای دور میسازد ۱
چسان حسرتکش کویش به جنّت میشود راضی!
هماغوش خیال او کجا با حور میسازد! ۲
هر آتش کی تواند دودم از هستی برآوردن!
شب تاریکِ موسی را چراغ طور میسازد ۳
گر اقبال بلند سایة زلف بتان نبود
که روز روشن ما را شب دیجور میسازد؟ ۴
چنان اندیشة شهد لبش گیرد در آغوشم
که بر من خوابگه را خانة زنبور میسازد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۸ - ویرانه دلی دان که محبّت نپذیرد
گوهر بعدی:شماره ۳۱۰ - شب از هجر رخت صد غم در غمخانة ما زد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
