شماره ۳۰۸ - ویرانه دلی دان که محبّت نپذیرد

ویرانه دلی دان که محبّت نپذیرد
آباد خرابی که عمارت نپذیرد ۱

ذوقی ندهد دل که غم عشق ندارد
پژمرده چو شد غنچه طراوت نپذیرد ۲

هر سنگ که از جنس دل تست به سختی
سازند گرش آینه صورت نپذیرد ۳

گر نگذرمت هیچ به خاطر چه شکایت
آیینة خورشید کدورت نپذیرد ۴

تأثیر مجو از نفس سرد ریایی
کاین نالة بی‌درد سرایت نپذیرد ۵

از زهد و ریاضت چه اثر طینت بد را
ذات نجس العین طهارت نپذیرد ۶

فیّاض بکش دست غم از تربیت دل
کاین شوره زمین هیچ عمارت نپذیرد ۷