شماره ۳۳۱ - دردا که غمزة دوست دشمن شکار هم شد

دردا که غمزة دوست دشمن شکار هم شد
نشکست عهد دشمن تا استوار هم شد ۱

مردیم و از سر ما بخت سیه نشد دور
وه کاین چراغ مرده شمع مزار هم شد ۲

از آه سرد بلبل فصل خزان گلشن
دی سرد گشت هر جا، کار بهار هم شد ۳

در عقده‌ریزی بخت پر دست و پا زدم لیک
کاری نیامد از دست دستم ز کار هم شد ۴

رازی که بود در دل خون گشته همره اشک
آمد برون و صرف جیب و کنار هم شد ۵

خوش داشتیم چندی یاری و روزگاری
برگشت یار چون بخت، و آن روزگار هم شد ۶

ای آنکه گفتی از دوست چونست حال فیّاض
بیچاره در ره او مرد و غبار هم شد ۷