شماره ۳۴۸ - از پی قتلم دگر، درد و غم، آماده‌اند

از پی قتلم دگر، درد و غم، آماده‌اند
همچو دو ابروی یار پشت به هم داده‌اند ۱

پای گریزم نماند وای که در خون من
لشکر مژگان ناز صف به صف استاده‌اند ۲

جسته‌ام از دام زلف لیک به تسخیر من
لشکر آشوب خط دست به هم داده‌اند ۳

طبع من و منع عشق آنگه ازین زاهدان
در عجبم کاین گروه از چه چنین ساده‌اند! ۴

از ره مستیّ و عشق باز نگردم اگر
خلق چو نقش قدم در پیم افتاده‌اند ۵

کس نبرد ره به عشق شکر که این زاهدان
در گرو سبحه و در غم سجّاده‌اند ۶

این همه علم و عمل آن همه مکر و حیل
شکر که آزادگان از همه آزاده‌اند ۷

هیچ نگیرند انس هیچ نگردند رام
وه که پری چهرگان جمله پریزاده‌اند ۸

بهر تو فیّاض بود کوشش رنج و بلا
بی‌تو چنین درد و غم در به در افتاده‌اند ۹