هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر وابستگی کامل انسان به خداوند و پناه بردن به او در برابر مشکلات و ناامنیهای دنیوی است. شاعر تأکید میکند که تنها پناهگاه و ملجأ در زمانهی پرآشوب، ذات الهی است و هیچ لذت، حکم یا نفوذی در جهان بدون ارادهی خداوند وجود ندارد. همچنین، شاعر از حیرت و درماندگی انسان در دنیای مادی سخن میگوید و یادآور میشود که تنها راه نجات، توکل به خداست.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن به بلوغ فکری و شناختی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و عبارات پیچیدهی ادبی ممکن است برای گروههای سنی پایینتر قابل فهم نباشد.
شماره ۴۴۲ - کجا رویم که ما را تو ملجایی و ملاذ
کجا رویم که ما را تو ملجایی و ملاذ
نعوذ بالله اگر جز در تو هست معاذ ۱
زمانه را نبود جز به سایة تو پناه
سپهر را نبود جز به درگه تو لواذ ۲
به غیر امر ترا نیست در جهان جریان
به غیر حکم ترا نیست در زمانه نفاذ ۳
به کام هر که شناسای لذّت ابدیست
به غیر نام ترا نیست در جهان الذاذ ۴
ز رنج و راحت دنیا چه رنگ عاقل را
چو رفتنی است هم آلام اوست به ز تلاذ ۵
درین مضیق نه کس را ز ظلمت استخلاص
درین مغاره نه کس را ز حیرت استنقاذ ۶
نمیرسیم به جایی ز کاهلی فیّاض
اعاذنا کرم المستعاذ منه اعاذ ۷
نعوذ بالله اگر جز در تو هست معاذ ۱
زمانه را نبود جز به سایة تو پناه
سپهر را نبود جز به درگه تو لواذ ۲
به غیر امر ترا نیست در جهان جریان
به غیر حکم ترا نیست در زمانه نفاذ ۳
به کام هر که شناسای لذّت ابدیست
به غیر نام ترا نیست در جهان الذاذ ۴
ز رنج و راحت دنیا چه رنگ عاقل را
چو رفتنی است هم آلام اوست به ز تلاذ ۵
درین مضیق نه کس را ز ظلمت استخلاص
درین مغاره نه کس را ز حیرت استنقاذ ۶
نمیرسیم به جایی ز کاهلی فیّاض
اعاذنا کرم المستعاذ منه اعاذ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴۱ - ازین غیرت مرا آه از دل ناشاد میروید
گوهر بعدی:شماره ۴۴۳ - در دل ز بس به عشق تو غمها شود لذیذ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.