شماره ۴۴۹ - لب گرم شکوه بود که گردید دیده‌تر

لب گرم شکوه بود که گردید دیده‌تر
شد ناشنیده شکوة ما ناشنیده‌تر ۱

گفتیم چشم او به فسون رام ما شود
این آهوی رمیده دگر شد رمیده‌تر ۲

واماندگان ناله ز دنبال می‌رسند
ای آه، گرم کرده عنان را کشیده‌تر ۳

در تنگنای هستی خود ما خزیده‌ایم
گر ممکن است خواهم ازین هم خزیده‌تر ۴

تا کی مکیدن جگر خویش، بعد ازین
خواهم لب تو از جگر خود مکیده‌تر ۵

پر شورش است عرصه همانا که بوده است
زین پیش بزم هستی ازین آرمیده‌تر ۶

فیّاض ضعف پیری و بار گران عشق
پشتِ خمیده پشتِ کمانی خمیده‌تر ۷