خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و رنج عشق و هجران معشوق می‌گوید. او خود را مانند شمعی توصیف می‌کند که در آتش عشق می‌سوزد و اشک می‌ریزد. عشق او چنان شدید است که شادی و غم را در وجودش جمع کرده و او را به گریه وامی‌دارد. شاعر از روزگار می‌خواهد که دست از آزار او بردارد و به او آرامش بدهد.

رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه‌ای است که درک آن‌ها به بلوغ عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.

آب گردید استخوان در عشق جانانم چو شمع
بس که می‌سوزد در آتش رشتة جانم چو شمع

چون چنار از خو برآرم آتش و سوزم تمام
آتش از کس عاریت کردن نمی‌دانم چو شمع

در من از اعجاز عشقت جمع شد شادی و غم
در لباس گریه عمری شد که خندانم چو شمع

بس که گرم گریه گشتم در شب هجران تو
در گرفت از اشک من هر تار مژگانم چو شمع

مردِ‌ جمعیّت نیم فیّاض تا کی روزگار
بهر آسایش کند هر دم پریشانم چو شمع

«فیاض لاهیجی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir