هوش مصنوعی: شاعر در این شعر آرزو می‌کند که مانند پروانه بال و پر داشته باشد تا بتواند دور معشوق بگردد. او از نداشتن فرصت و خبر از معشوق شکایت می‌کند و افسوس می‌خورد که اگر قدرت و جرات داشت، کارهایی می‌کرد. شعر بیانگر درد عشق، ناتوانی و حسرت است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و احساسات پیچیده است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.

شماره ۵۳۰ - کاش چون پروانه من هم بال و پر می‌داشتم

کاش چون پروانه من هم بال و پر می‌داشتم
جرأت گردیدنی بر گرد سر می‌داشتم ۱

می‌توانستم گرفتن گاهی از خود هم خبر
گر درین مستی ازو گاهی خبر می‌داشتم ۲

فرصت پامال بیکاریست یاران، چون کنم!
کار می‌کردم گهی فرصت اگر می‌داشتم ۳

گریة خونین جگر نگذاشت در سر کار من
می‌زدم بر قلب آن دل گر جگر می‌داشتم ۴

یاد آن قوّت که فیّاض از مددگاریِّ آه
گاهگاهی خویش را از خاک برمی‌داشتم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۲۹ - چنان در کوی او افتادگی را کار می‌بستم
گوهر بعدی:شماره ۵۳۱ - هم در شیخ زدم هم ره رهبان رفتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.