شماره ۶۲۷ - آهی از دل از پیِ دفعِ‌گزندی می‌کشیم

آهی از دل از پیِ دفعِ‌گزندی می‌کشیم
چشم بد را سرمه از دود سپندی می‌کشیم ۱

تا شبی سر و قد او سایه بر ما افکند
ما و دل هر صبح یاهوی بلندی می‌کشیم ۲

ناتوانی بین که در عشق تو بار عالمی
با تن زاری و جان دردمندی می‌کشیم ۳

آستانت از وجود ما گرانی می‌کند
پای رغبت از سر کوی تو چندی می‌کشیم ۴

هر نفس فیّاض با این تلخکامی‌های خویش
کاسة زهری ز لعل نوشخندی می‌کشیم ۵