هوش مصنوعی: این شعر به موضوعات عشق، رنج‌های عاشقی، ناتوانی در بیان احساسات، و آرزوی وصال معشوق می‌پردازد. شاعر از درد عشق و ناتوانی در رسیدن به معشوق سخن می‌گوید و از مهربانی و روشنی‌ای که عشق به زندگی می‌بخشد، یاد می‌کند. همچنین، به مفهوم «زبان بی‌زبانی» و درک ناشدنی بودن درد عشق اشاره دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، برخی از ابیات نیاز به درک ادبی و عاطفی بالاتری دارند.

شماره ۶۹۶ - کسی را شد مسلّم نکته دانی

کسی را شد مسلّم نکته دانی
که دریابد زبان بی‌زبانی ۱

خوشا بخت کسی کز شمع رویت
کند روشن چراغ زندگانی ۲

غم عشقت ندانستم چه حاصل
پشیمانی ندارد مهربانی ۳

کسی روی تو می‌بیند که دارد
به دیده توتیای لن ترانی ۴

تن چون کوه می‌باید که عاشق
رود در زیر بار ناتوانی ۵

نقاب از رخ برافکندن چه لازم
خوشی در پرده چون راز نهانی ۶

دوای درد من دانی ولیکن
کشد اینم که دردم را ندانی ۷

تمنّای اجل امشب مرا کشت
به این تلخی نشاید زندگانی ۸

فتادم از زبان فیّاض و یک شب
نشد با او نصیبم همزبانی ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۹۵ - هنوزم می‌خلد در دل خیال نوک مژگانی
گوهر بعدی:شماره ۶۹۷ - تا به کی چون آتش ای گل خانمانسوزی کنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.