شمارهٔ ۷ - در مرثیت امام زاده گفته

میر امام زاده که چون او نیافرید
تا از عدم خدای همی بنده آورد ۱

از شوم قتل آن تن بی سر بدیع نیست
گر جویبار سرو سرافکنده آورد ۲

دل مرده ای بود که ننالد ز درد اوی
ای طرفه مرده ای که خبر زنده آورد ۳

مرد آن بود که روز بلا پیش دوستان
بر درد دوست دل به غم آکنده آورد ۴

بنگر چه صعب درد بود درد قتل اوی
کان تیره شب ز روز درفشنده آورد ۵

آرد به زعفران جا هر سال گریه ها
آن زعفران که خاصیتش خنده آورد ۶