شمارهٔ ۲۰ - شکایت از عمید نامی بشخصی مختص الدوله لقب و طلب عطا از وی تا زنی بگیرد

مختص الدوله مختصر بشنو
که قوامیت را چه کار افتاد ۱

چون من اندر عمید بستم امید
دل فقاعم ز کیسه تو گشاد ۲

از پی آنکه بنده را با تو
هست دیرینه مهر مادر زاد ۳

آب من زین عمید غمگین رفت
من به نانی ازو نگشتم شاد ۴

این همه طبع شعر کرد به من
کایچ کس را به شعر طبع مباد ۵

خاک بر سر کنم ز آتش طبع
کاب رویم همی دهد بر باد ۶

کارم آراسته شود چو عروس
گر به همت مرا کنی داماد ۷

باشد آزاد کرد همت تو
هر که از بنده تو خواهد زاد ۸

وقت را خرد کی همی باید
تا بود کار بنده را بنیاد ۹

نام و ننگ رهی به گردن تو
داد کن با من و مکن بیداد ۱۰

پرده ام برمگیر و دستم گیر
ای که ستر از عمید بر گیراد ۱۱

همه احوال با تو خواهم گفت
بشنو از بنده هر چه باداباد ۱۲

ز آروزی جماع چو نانم
که خود از خویشتن نیارم یاد ۱۳