شمارهٔ ۴۳ - در تغزل است

ای دل تو را است عشرت و عیش همه جهان
دیگر مگرد گرد در عشق هان و هان ۱

عشق آتشی بزرگ بود و محنتی شگرف
صلحی همه خصومت و سودی همه زیان ۲

ای مهر تو نبشته مرا بر کنار دل
وز عشق جای کرده تو را در میان جان ۳

چون شرط کرده ای که نگوئی مرا سخن
عهدی بکن که بازنگیری ز من زبان ۴

ور ز آنکه خود بتابی بر من چو آفتاب
کاری بود نگارا آن تا به آسمان ۵

با زلف؛ نیکوئی عجب آید ز روی تو
با زاغ کی بود گل سوری به بوستان ۶

زلف تو را طرب ز لب تست و روی من
بنگر که چون بودمی و زنگی و زعفران ۷

گفتی قوامیا تو چرا بوسه خواستی
چون با منت سخن نرود جز به ترجمان ۸

گفتم برآزمایم باشد که بشنوی
آن سنگ رایگان و گنجشک رایگان ۹

ترسم ز دست عشق تو فریادها کنم
روزی ز پیش نایب ملک خدایگان ۱۰