هوش مصنوعی:
متن بالا یک سروده عرفانی و اخلاقی است که بر موضوعاتی همچون صبر، عشق الهی، دوری از غم و شاد زیستن، و پرهیز از تکبر تأکید دارد. شاعر از مخاطب میخواهد تا در برابر سختیها صبر پیشه کند، به عشق الهی روی آورد، و با دوستان با خوشرویی رفتار نماید.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی نسبتاً عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، برخی از اشارات عرفانی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شمارهٔ ۶۰ - در غزل است
ای زلف بند کرده ز ابرو گره گشای
با دوستان بخند و سخن گوی و خوش درآی ۱
میدان مهر جوی و درو اسب وصل تاز
چوگان عشق گیر و درو گوی دل ربای ۲
انده فزای شد دل شادی پرست من
از من مکن کنار میان تو و خدای ۳
تا کی کنی فراخ روز با کلاه کبر
ترسم به سر نیاید و تنگ آیدت قبای ۴
ای بس که در زمانه بدان چشم دلفریب
از جای برده ای دل مردان دل به جای ۵
آن را که سرزنش کند از عشق گو هلا
پائی به راه درنه و دستی برآزمای ۶
با خویستن به عشق تو گویم قوامیا
بر جان نگار مهر نگاران جانفزای ۷
بر خویشتن همه در شادی فرو مبند
صبر آر تا خدای کند بر تو درگشای ۸
اندیشه دور کن مبر اندوه «و» خوش بزی
بیچاره ای چه شد که بمردی به دست و پای ۹
با دوستان بخند و سخن گوی و خوش درآی ۱
میدان مهر جوی و درو اسب وصل تاز
چوگان عشق گیر و درو گوی دل ربای ۲
انده فزای شد دل شادی پرست من
از من مکن کنار میان تو و خدای ۳
تا کی کنی فراخ روز با کلاه کبر
ترسم به سر نیاید و تنگ آیدت قبای ۴
ای بس که در زمانه بدان چشم دلفریب
از جای برده ای دل مردان دل به جای ۵
آن را که سرزنش کند از عشق گو هلا
پائی به راه درنه و دستی برآزمای ۶
با خویستن به عشق تو گویم قوامیا
بر جان نگار مهر نگاران جانفزای ۷
بر خویشتن همه در شادی فرو مبند
صبر آر تا خدای کند بر تو درگشای ۸
اندیشه دور کن مبر اندوه «و» خوش بزی
بیچاره ای چه شد که بمردی به دست و پای ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۱۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۵۹ - در غزل است
گوهر بعدی:شمارهٔ ۶۱ - در غزل است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.