شمارهٔ ۸۸ - در غزل واشارت باسم خواجه اوحد است

ز عشق تو کشیدم گرد دل سد
نهادم در میان سینه مسند ۱

به مسند در نشین فرمان همی ران
که دارد حسن تو ملک مؤید ۲

نشان خال تو بر روی رنگین
بدان ماند که بر آتش نهی ند ۳

فراز عارض تو خط مشکین
چو بر لوح نگارین شکل ابجد ۴

بده چون بوسه ای خواهم که دانی
نشاید کرد قول دوستان رد ۵

تو را بهتر که کم باشد رقیبت
بلی بهتر بود زر مجرد ۶

بنفشه گرد گل بشکفت مندیش
خط آور خوبتر باشد ز امرد ۷

ز بهر بوسه جان و دل و مال
ربودی ای نگار نارون قد ۸

به جان و مال و دل یک بوسه ندهی
نگارینا مبر یک باره از حد ۹

مکن بیگانگی جانا که هستیم
من آن تو، تو آن خواجه اوحد ۱۰