شماره ۸ - ای محو رنگ و روی تو جان خراب ما

ای محو رنگ و روی تو جان خراب ما
پروانه ی چراغ تو مرغ کباب ما ۱

از سنگ سرمه زیر سر ماست بالشی
ای شوخ چشم آمده ای تا به خواب ما ۲

موی سفید پخته کند حرص خام را
چون آفتاب گرم بود ماهتاب ما ۳

ما با وجود قامت خم مست غفلتیم
پیچیده موج باده به رگهای خواب ما ۴

عاشق به وعده دادن جان می کند وفا
دام فریب نیست به موج سراب ما ۵

چشم طبیب چشمه ی سیماب می شود
انگشت اگر نهد برگ اضطراب ما ۶

بحر محیط بیش ز یک کاسه آب نیست
گرداب در تلاش بود با حباب ما ۷

این رشته ها که چرخ به گوهر کشیده است
شیرازه گسسته بود از کتاب ما ۸

از بس که در قملرو فهم امتیاز نیست
شد زیر مشق ما ورق انتخاب ما ۹

از صندل است ساغر ما بس که سیدا
درد سر خمار ندارد شراب ما ۱۰