شماره ۹ - غنچه خسبی باشد از سیر چمن آیین ما

غنچه خسبی باشد از سیر چمن آیین ما
بر سر ما بس بود شاخ گل بالین ما ۱

پای خواب آلود ما در زیر دامن سرمه گشت
کوه در فریاد شد چون کبک از تمکین ما ۲

عکس ما آیینه ها را کرد باغ دلگشا
می توان گلدسته بست از جبهه ی بی چین ما ۳

متکای ما کف دست است و خصم ما هنوز
سنگ بر سر می زند از حسرت بالین ما ۴

از نوای نغز وا شد در به روی باغبان
حلقه ی گوشی نشد افسانه ی رنگین ما ۵

دست خود از بحر احسان کریمان بسته ایم
چشمه ی آب حیات ما دل خونین ما ۶

سیدا از بس که فکر ما بلند افتاده است
پیش پای خود نبیند خصم کوته بین ما ۷