شماره ۱۵ - ز غنچه دل ما بی خبر بود گل ما

ز غنچه دل ما بی خبر بود گل ما
درون بیضه خزان شد بهار بلبل ما ۱

صدا بلند نکردیم از تهیدستی
ز سنگ سرمه بود ساغر توکل ما ۲

به گلشنی که درو بلبل خوش الحان نیست
شکفتگی نکند غنچه ی تغافل ما ۳

به زور آه تو را ما نگاه داشته ایم
به سرو قد تو پیچیده است سنبل ما ۴

قد خمیده ی ما را اجل کمین کرده
نشسته سیل حوادث به سایه ی پل ما ۵

ز شانه کرده جدا دست ما و می گوید
سزای آن که رساند زیان به کاکل ما ۶

ز غنچه های چمن می کشیم رو زردی
بود چو برگ خزان دیده دست بی پل ما ۷

نشسته ایم در آتش چو سیدا همه عمر
سپند سوخته از غیرت تحمل ما ۸