شماره ۱۶ - نرم شد از خواب غفلت بستر سنگین ما

نرم شد از خواب غفلت بستر سنگین ما
باشد از مغز سر ما پنبه بالین ما ۱

کرده ایم از خانه بردوشی اقامت را وداع
گردباد دامن صحرا بود تمکین ما ۲

آستین عمریست از سیر چمن افشانده ایم
نیست کم از غنچه گل دامن پرچین ما ۳

خصم را بر خاک عاجز نالی ما می کشد
سرخ رو آید به میدان خنجر چوبین ما ۴

سیر چشمی های ما از دانه های اشک ماست
آسمان را داغ دارد خوشه پروین ما ۵

نفس سرکش عاقبت انداخت ما را در بلا
کرد آخر کار خود را دشمن شیرین ما ۶

بر سر منبر بود آواز ناصح را اثر
نیست همچون واعظان ته چوبکاری دین ما ۷

در پس آئینه دل سیدا تا خفته ایم
چشم پوشیدست از ما دشمن خودبین ما ۸