هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و رنج سخن میگوید. شاعر از درد عشق و بیقراری خود مینالد و از معشوقی یاد میکند که وجودش مانند خورشید است و نبودش جهان را تاریک میکند. همچنین، اشارهای به مفاهیمی مانند شهادت، فداکاری و رنجهای عاشقانه دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی تصاویر مانند 'خون چکیدن' و 'تیغ برهنه' ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.
شماره ۳۵ - خون می چکد چو غنچه گل از سخن مرا
خون می چکد چو غنچه گل از سخن مرا
تیغ برهنه ایست زبان در دهن مرا ۱
در هیچ جا قرار ندارم چو آفتاب
مهر رخ تو کرده چنین بی وطن مرا ۲
پروانه را به بزم خود ای شمع ره مده
کوته زبان مساز بهر انجمن مرا ۳
بعد از هلاکم از سر خاکم چو بگذری
سازد علم میان شهیدان کفن مرا ۴
بی قامت تو سرو چو دو دست در نظر
بی روی تست طشت پر آتش چمن مرا ۵
روزی که بهر قتل اسیران شوی سوار
هر موی تازیانه شود بر بدن مرا ۶
روزی که پنجه ام ز گریبان جدا شود
ای سیدا چو مار خورد پیرهن مرا ۷
تیغ برهنه ایست زبان در دهن مرا ۱
در هیچ جا قرار ندارم چو آفتاب
مهر رخ تو کرده چنین بی وطن مرا ۲
پروانه را به بزم خود ای شمع ره مده
کوته زبان مساز بهر انجمن مرا ۳
بعد از هلاکم از سر خاکم چو بگذری
سازد علم میان شهیدان کفن مرا ۴
بی قامت تو سرو چو دو دست در نظر
بی روی تست طشت پر آتش چمن مرا ۵
روزی که بهر قتل اسیران شوی سوار
هر موی تازیانه شود بر بدن مرا ۶
روزی که پنجه ام ز گریبان جدا شود
ای سیدا چو مار خورد پیرهن مرا ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴ - تا جلوه عنان تو برداست هوش ما
گوهر بعدی:شماره ۳۶ - تیره بختی گفت در گوش خطش راز مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.