هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از درد و رنج، ناامیدی و اندوه سخن میگوید. شاعر از بخت تیره، داغ لاله، آه و ناله، و احساس پوچی و بیپناهی میگوید. همچنین اشارهای به بیتوجهی جهانیان و سوختن در آتش غم دارد. در پایان، ترس از کهنه شدن و فراموش شدن را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، پرداختن به موضوعاتی مانند ناامیدی و اندوه نیاز به درک و بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۳۷ - ز بخت تیره بود تازه داغ لاله ما
ز بخت تیره بود تازه داغ لاله ما
فتیله آه بود در چراغ ناله ما ۱
ز بحر کاسه گرداب پر نمی گردد
چگونه آب نگردد دل پیاله ما ۲
جهانیان در گفت و شنود بربستند
نصیب رخنه دیوار شد رساله ما ۳
دماغ سوختگان را که می کند روشن
تهی شدست ز روغن چراغ لاله ما ۴
ز خانه پا نگذاریم سیدا بیرون
مباد کهنه براتی شود حواله ما ۵
فتیله آه بود در چراغ ناله ما ۱
ز بحر کاسه گرداب پر نمی گردد
چگونه آب نگردد دل پیاله ما ۲
جهانیان در گفت و شنود بربستند
نصیب رخنه دیوار شد رساله ما ۳
دماغ سوختگان را که می کند روشن
تهی شدست ز روغن چراغ لاله ما ۴
ز خانه پا نگذاریم سیدا بیرون
مباد کهنه براتی شود حواله ما ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶ - تیره بختی گفت در گوش خطش راز مرا
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - بر داغ غوطه زد دل عشرت سرشت ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.