هوش مصنوعی: این متن شعری است که از درد و رنج، ناامیدی و اندوه سخن می‌گوید. شاعر از بخت تیره، داغ لاله، آه و ناله، و احساس پوچی و بی‌پناهی می‌گوید. همچنین اشاره‌ای به بی‌توجهی جهانیان و سوختن در آتش غم دارد. در پایان، ترس از کهنه شدن و فراموش شدن را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، پرداختن به موضوعاتی مانند ناامیدی و اندوه نیاز به درک و بلوغ عاطفی دارد.

شماره ۳۷ - ز بخت تیره بود تازه داغ لاله ما

ز بخت تیره بود تازه داغ لاله ما
فتیله آه بود در چراغ ناله ما ۱

ز بحر کاسه گرداب پر نمی گردد
چگونه آب نگردد دل پیاله ما ۲

جهانیان در گفت و شنود بربستند
نصیب رخنه دیوار شد رساله ما ۳

دماغ سوختگان را که می کند روشن
تهی شدست ز روغن چراغ لاله ما ۴

ز خانه پا نگذاریم سیدا بیرون
مباد کهنه براتی شود حواله ما ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۶ - تیره بختی گفت در گوش خطش راز مرا
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - بر داغ غوطه زد دل عشرت سرشت ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.