هوش مصنوعی: این شعر از نعمت آزادبخت بیانگر احساسات شاعر درباره تنگدستی، فراموشی، و خدمت به دیگران است. شاعر از بی‌توجهی اطرافیان، پذیرش سختی‌ها، و عشق به معشوق سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به وفاداری و اسارت در عشق دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از اشارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.

شماره ۵۵ - با بد و نیک جهان از بسکه همدوشیم ما

با بد و نیک جهان از بسکه همدوشیم ما
سرمه را چشمیم و حرف سخت را گوشیم ما ۱

عقده ایی در هر خم زلفی که باشد شانه ایم
کاکلی هر جا پریشان می شود دوشیم ما ۲

قامت ما خم شده و فکر کنار از سر نرفت
چون کمان حلقه تنگ از دست آغوشیم ما ۳

زلف او را بنده ایم و کاکل او را اسیر
سنبل او را غلام حلقه در گوشیم ما ۴

بس که امروز امتیاز از اهل عالم برده اند
زهر اگر در جام ما ریزند می نوشیم ما ۵

هیچ کس از ما لباس تیره بختی را نبرد
روزگاری شد که چون کاکل سیه پوشیم ما ۶

معنی در هر که می بینیم خدمت می کنیم
خانه زاد اهل فهم و بنده هوشیم ما ۷

شکوه روشندلان را قاصدی در کار نیست
هر که از ما هرچه گوید در بناگوشیم ما ۸

سیدا همصحبتان ما را نمی سازند یاد
غنچه سان از تنگدستی ها فراموشیم ما ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۴ - ز خونم بعد کشتن شورش محشر شود پیدا
گوهر بعدی:شماره ۵۶ - فتاده گوشه چشم تو تا به خانه ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.